GoldieC

Όλο και κάτι θα έχω να πώ και εγώ...

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 07, 2006

Βγήκε η διάγνωση...

Πριν τρείς μέρες πήγαμε τον Κανέλο σε έναν γιατρό που μας είχαν συστήσει. Του κάναμε και τις εξετάσεις για λοιμώδη ασθένεια. Έτρεχα μέχρι το Μαρκόπουλο να δώσω το αίμα... Χτες βγήκε η απάντηση. Λοιμώδη μονοπυρήνωση και μάλιστα σε βαριά μορφή... Τα γατιά σώζονται απο αυτό (όταν ανιχνεύεται έγκαιρα) με ποσοστό 20%. Ο Κανέλος το έχει σε προχωρημένη μορφή και γι'αυτό υπάρχει 1% πιθανότητα να σωθεί. Ο γιατρός μας είπε πως πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι! Σήμερα του ξεκινάμε μια σειρά ενέσεων που ελπίζω να τον τονώσει λιγάκι! Επίσης πρέπει να προσθέσω πως αυτή η ασθένεια δεν είναι μεταδοτική σε άνθρωπο ούτε σε σκύλο, όμως αρκετά μεταδοτική σε γατιά. Στο τέλος του μήνα θα πάμε τον Λάζαρο για την ίδια εξέταση... Αν πάθει κάτι το Λαζαρίδιο θα πέσω σε βαριά κατάθλιψη.... Χτες ήρθε πάλι δίπλα μου και κοιμηθήκαμε αγκαλίτσα!!! Και οι δύο στο πλάι και ακουμπάγαμε το κεφάλι στο μαξιλάρι! Κοιμάται σαν άνθρωπος!!!
Δεν πήραμε την απόφαση να κοιμήσουμε τον Κανέλο διότι ο γιατρός μας έδωσε ελπίδα και γενικά και ο ίδιος ο γιατρός δεν το βάζει κάτω!!! Μεγάλη περιπέτεια ξεκινάει....

Κανέλο γερά με τσαμπουκά!!!!

8 σχόλια:

  • Τη 10:22 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Marina είπε...

    Μπράβο παιδιά, εφόσον ο γιατρός λέει ότι υπάρχει ελπίδα καλά κάνετε..
    μήπως είναι καλύτερα τον αρρωστούλη να τον βάλετε σε άλλο δωμάτιο να μην έρχεται σε επαφή με τον Λάζαρο?

    Καλά αποτελέσματα να έχετε Χρύσα, δεν σου λέω για κουράγιο, απ' αυτό έχετε μπόλικο.

     
  • Τη 10:33 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Chrisa είπε...

    Απο την αρχή τον είχαμε σε απομόνωση... Πρώτα στο βεραντάκι του δωματίου και τώρα στο γραφείο με κλειστή την πόρτα διότι μας είπε ο γιατρός να τον έχουμε ζεστά!
    Όποτε μπαίνουμε στο δωμάτιο και κλείνουμε την πόρτα, ο Λάζαρος νιαουρίζει και όταν βγαίνουμε μας νιαουρίζει με ένα παράπονο λες και είναι παιδί!!!! Εντωμεταξύ μέχρι να πλύνουμε τα χέρια μας δεν τον ακουμπάμε και αγχώνεται και πλέον δεν νιαουρίζει αλλά ουρλιάζει!!!

     
  • Τη 10:46 π.μ. , Ο χρήστης Blogger alexandra είπε...

    Το καημενούλι ενέσεις ε? Μπράβο βρε Χρύσα στην υπομονή σου και στην αγάπη που δίχνεις στα ζώα γενικά σε συγχαίρω. Καλή δύναμη

     
  • Τη 11:51 π.μ. , Ο χρήστης Blogger zouri1 είπε...

    και εγω μαζι σας

     
  • Τη 1:11 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger OldSkipper είπε...

    Μπραβο Χρυσα - τετοιους ανθρωπους σαν εσενα μακαρι να τους ειχαμε στο χιλιαπλασιο.

    Καλη τυχη στον Κανελο.

     
  • Τη 9:32 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Psipsinel είπε...

    xrisa mou bravo gia osa kanis gia ton kanelo. filakia polla ke elpizo ola na pane kala

     
  • Τη 12:11 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Natalia είπε...

    Εύχομαι να πάνε όλα καλά μάτια μου για το γατάκι...

    Μην απελπίζεστε, η ζωή είναι πουτ@ν@: Κάνει εκπλήξεις.....

     
  • Τη 3:55 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger An-Lu είπε...

    Αν ο γιατρός στο Μαρκόπουλο είναι ο Κ (είναι και γιατρός της Τσάκι μας), μην φοβάστε τίποτα! Ειναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ και ΛΑΤΡΕΥΕΙ πραγματικά τα ζώα!!!

     

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα