GoldieC

Όλο και κάτι θα έχω να πώ και εγώ...

Δευτέρα, Νοεμβρίου 27, 2006

Καλημέρα...

Σήμερα είμαι πολύ χάλια... Είμαι γεμάτη θλίψη... Συγνώμη που ξεκινάω το post μου με αυτόν τον τρόπο, αλλά δεν μπορώ να βρώ ίχνος χαράς αυτή την στιγμή....
Δεν θα σας πω τον λόγο, είναι προσωπικός... Απλά ήθελα να μοιραστώ μαζί σας το συναίσθημά μου...

Αφού όμως δεν μπορώ να είμαι εγώ αισιόδοξη, θα σας διηγηθώ κάτι που είδα στες στην τηλεόραση.
Χτες το μεσημέρι είχε την εκπομπή "Άλλαξέ το". Για όσους δεν γνωρίζουν είναι μια εκπομπή που αλλάζουν τα σπίτια. Χτες θα άλλαζαν ένα σπίτι στο Μαρούσι έπειτα απο πρόσκληση της μικρής κόρης της οικογένειας. Η οικογένεια αποτελείται από δύο κορίτσια 20 και 26 ετών και φυσικά την μαμά και τον μπαμπά. Η έκπληξη θα γινόταν κυρίως στην 26 χρονη. Η κοπέλα αυτη λοιπόν που λέτε ήταν πολύ χαριτωμένη, πολύ χαμογελαστή και φιανόταν πολύ γλυκιά. Η κοπέλα αυτή επίσης είχε καρκίνο μαστού και είχε υποβληθεί ήδη σε μαστεκτομή και έχει μπροστά της άλλα δύο χειρουργεία... Το θέλα είναι πως το έλεγε αυτό σαν να σου έλεγε: "Σε δύο βδομάδες θα πάω διακόπες" Ήταν ότι πιο αισιόδοξο έχω γνωρίσει...

Επίσης χτες συγκλονίστηκα με το πενταπλό φονικό στο Αγρίνιο... Όταν σκοτώνονται ανθρώπινες ζωές με ενοχλεί ακόμα και στα έργα.

Σας χάλασα την διάθεση... Συγνώμη....

10 σχόλια:

  • Τη 12:27 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger zouri1 είπε...

    oxi den mas xalases kamia dia8esi.
    Apo to ilolousto beligradi o Zouri se euxaristei gia ola....

     
  • Τη 1:15 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger An-Lu είπε...

    Δυστυχώς είναι κι αυτά μέσα στη ζωή....

     
  • Τη 3:41 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger alexandra είπε...

    Είδα και εγώ το "αλλαξέ το " και συγκινήθηκα με την κοπελίτσα αλλα εκεί που έκλαιγα γέλασα με την αδερφή της που είχε μείνει πολύ ώρα με ανοιχτό το στόμα για το πως άλλαξε το σπίτι. Τις προάλλες πάλι ο Σπύρος άλλαξε ένα σπίτι όπου η μαμά ήταν σε αναπηρικό απο ατύχημα και είχανε ένα κοριτσάκι, μου έκανε εντύπωση η δύναμη της μαμας που ηταν χαμογελαστή αν και καθηλωμένη σε ένα καροτσάκι το πόσο χαρούμενη ήτανε. Πόσο δυνατή-ό μπορεί να γίνεις με τις ατυχίες τις ΄ζωής και εκεί συνηδητοποιείς το πόσο τυχερός-ή είσαι. Τελοσπάντων σου εύχομαι (που είσαι στεναχωρημένη) να αλλάξουν τα πράγματα άλλωστε όπως λέω πάντα όταν κλαίς, αύριο θα γελάσεις και το αντίθετο βέβαια για αυτό πιστεύω οτι όλα θα φτιάξουνε.

     
  • Τη 4:11 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Marilina είπε...

    χρυσουλίτσα, πολλές φορές οι άνθωποι ΄γινονται απιστευτα δυνατοί όταν υπαρχει αναγκη.

    μην πιεζεις τον εαυτό σου να είναι παντα χαρουμενος, οι περισσότεροι θυμόματσ εμόνο τα άσχημα και γράφουμε στο μπλογκ, ε΄συ είσαι μια ανασα χαρας εδώ πέρα.

    δικαιολογείσαι να στεναχωρηθείς λοιπόν, και πάλι σε λίγο θα ξαναχαμογελάσεις, απαισιόδοξοι δνε είανι αυτοί που σετναχωριούνται αλλά όσοι δεν ελπίζουν =)*

     
  • Τη 5:35 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger ellinida είπε...

    Είναι η μέρα περίεργη Χρύσα μου , ελπίζω αύριο να επανέλθεις με ένα φωτεινό χαμόγελο .
    φιλάκια

     
  • Τη 6:00 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Nassos είπε...

    Welcome to the real world my dear.

    Και όσο για το φονικό στο Αγρινίο, πλέον έχουμε ξεφύγει...

     
  • Τη 2:46 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Psipsinel είπε...

    oti niothis na to mirazese
    elpizo na xamogelaseis sintoma
    xxxxx

     
  • Τη 7:35 π.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

    Ρε συ Χρύσα υπάρχουν πολλά στη ζωή που είναι λάθος και γίνονται και πολλά λάθη. Τελικά το τι είναι ζωή θα το καταλάβεις με το που κάνεις παιδιά... Απλά να ξέρεις ότι όλα εδώ αρχίζουν από τη στιγμή της σύλληψής μας και τελειώνει για μας αυτός ο μάταιος ετούτος κόσμος τη στιγμή που κλείνουμε τα μάτια μας και πάμε στο μεγάλο ταξίδι. Αυτή είναι η ζωή και το ενδιαφέρον της είναι το ταξίδι που κάνουμε στο ενδιάμεσο! Άντε άλλαξε mood και προχώρα.

     
  • Τη 8:57 π.μ. , Ο χρήστης Blogger jojo είπε...

    είσαι ένας χρυσός άνθρωπος Χρύσα,
    και πάντα μας γεμίζεις αισιοδοξία.

    δικαιούσαι όμως και συ όπως όλοι μας μια μέρα, να μην έχεις διάθεση και να το δείχνεις.
    δεν χρειάζεται να ζητάς συγνώμη.

    ελπιζω σύντομα να ανακάμψεις και να σου φτιάξει το κέφι.
    φιλιά πολλά.

     
  • Τη 2:31 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Alitovios είπε...

    Πήγαινε μια βόλτα να περπατήσεις. Καθαρίζει το κεφάλι με το περπάτημα, έχει κι ωραίο καιρο έξω. Όσο για το θάνατο, το μετά είναι πολύ καλύτερο από το τώρα, don't worry.

     

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα